Written By Peter van der Naald. On Apr 19. In Opvoeding

Internet geklier.

Vandaag is het 19 april 2010 en wereldwijd de dag om aandacht te hebben voor het geklier en gepest dat sommige kinderen aangedaan wordt. Nee, niet een dag met aandacht voor pesten op zichzelf (als begrip) of iets begrijpen van de pester, maar speciaal gericht op het gevoel van kinderen die veel gepest worden en wat dat met je doet.
Zie ook de artikeltjes van afgelopen weekend over zondagavond buikpijn en pestgedrag op school op www.kinnaarschool.nl/zondagavond buikpijn en www.kindnaarschool.nl/pesten als dagbesteding. Je weet als ouder dat pesten voorkomt. Misschien heb je een kind dat veel geklierd wordt of, helaas, zo ’n kind waar je het niet van verwachtte, maar dat driftig mee doet. Minstens zo belangrijk is het als ouder te weten wáár dat pesten gebeurt.

Klierplekken.
Het meeste wordt er nog steeds geklierd en gepest in situaties waar kinderen met velen tegelijk bij elkaar zijn. De school, de sportclubs, de andere verenigingen, knutselbijeenkomsten, enzovoort.

Kenmerk van het pestgedrag is namelijk dat het werkt als je er als pester status mee kan winnen. Als je als aanstichter van dit gedoe er duidelijk beter van wordt en iedereen ook kan zien dat jij mentaal de baas bent over die ander.
Zonder publiek heeft pesten minder zin en is het minder leuk voor degene die pest. Die grotere groep heb je nodig om je pestgedrag te doen en om het door de anderen te laten accepteren.
Het komt zelfs voor dat vriendinnen of vriendjes onderling tot raar gedrag komen zo gauw er ‘iemand anders’ bij komt. Flink doenerij, grote woorden gebruiken, enz.

Een nieuw fenomeen is het internet pesten. Geweldig leuk medium om te gebruiken als pestmiddel! Je hoeft je als pester niet kenbaar te maken, je kunt anoniem blijven. De meeste pesters willen dat overigens juist niet en zetten maar al te graag hun naam er bij. Kijk mij nu eens flink zin en wat durven, nietwaar!
Het gepeste kind kan er moeilijk iets tegen ondernemen want internet is een vaag medium waar iedereen met een laptop of pc van alles kan regelen.

Jouw rol als ouder.
In het internetgeklier kun jij als ouder een heel belangrijke rol spelen.
Heb je zelf een facebook pagina of twitter je wel eens? Dan weet je hoe gemakkelijk het is om allerlei onzin en waarheden op het internet kwijt te kunnen. En dat doen kinderen ook! Ze zijn er zelfs meesters in. Kunnen vaak meer als hun ouders.

Pesttaal.
En is dat laatste schuilt het verhaal. Kinderen leren elkaar geheimtaal met als doel boodschappen te versturen die jij als ouder hopelijk niet snapt. Waarschuwingen zonder dat ‘anderen’ het snappen.
Er zijn nette dingen die alleen maar afgekort worden. Cu ld lijkt een reeks tekens. En betekent: tot straks, lekker ding. Kusje.
Een ander voorbeeld? Dacht je dat 1-1 een uitslag was van een voetbalwedstrijd? In sms taal staat hier dat ik seks wil….
En als je kind toevallig w88 tikt als jij er aan komt lopen, wordt ‘de ander’ gewaarschuwd te wachten omdat er een volwassene bij staat…..
De taal is dus een belangrijk iets.
Het is dus belangrijk dat je als ouder hier iets van begrijpt en mee kunt praten. Jij weet wat je kind doet en je kind weet dat jij dat weet…..
Misschien moet je even een cursusje msn en sms taal doen. Bij je kind, wellicht?

Een veel voorkomende manier van internetgepest is de anonieme chantage. Dingen op het internet zetten of in een chatbox zetten die alleen van een bekende kan komen en onangenaam zijn. En er dan er iets voor terug vragen. ‘Mooie’ foto’s gemaakt met je telefoon die als ruilmiddel moeten dienen. Het vervelende van het geklier via internet is dat het er werkelijk voor de eeuwigheid staat en jij als kind al vele jaren verder bent en je verleden ook nog steeds zichtbaar blijft.

Na de school is dus het internet de plaats waar veel, heel veel schade aangericht wordt aan de zielenroerselen van kinderen. Bijna altijd door leeftijdgenootjes of anderen uit de eigen omgeving. En juist dat geklier op internet dat uitdraait op regelrecht pestgedrag, daar is in de basisschoolleeftijd nog veel aan te doen.

Afspraken maken.
Op meerdere scholen is het sms-en, het sturen van berichtjes en chatten al verboden. En jij als ouder zou er goed aan doen met je kind afspraken te maken over waar een computer voor gebruikt kan worden en waarvoor niet. Immers dat doe je ook op allerlei andere gebieden. Je spreekt af hoe laat ze thuis moeten zijn om te eten, je wilt weten waar ze uit hagen op vrije middagen of wanneer ze eventueel huiswerk maken.
Welnu, in dit rijtje hoort ook thuis dat je weet met wie en hoe ze contact hebben via hun mobiele telefoon en computer.

Een eigen computer, zeg je? Privacy rechten van je kind? Wat denk je van het recht om niet gepest te worden? Het gebeurt immers bijna altijd door klasgenootjes of andere kinderen uit de eigen omgeving van het slachtoffer?
Het is als ouder je plicht te weten wat je kind op een pc doet. Het is je plicht enige kennis te hebben van de taal die ze gebruiken. Je kunt alleen met je kind meedenken en opvoeding geven als je weet waar je het over hebt.

Overigens, hoeveel respect denk je te hebben van je eigen kind als het je als kind zo eenvoudig lukt je eigen ouders voor de gek te houden. Of zelfs voor gek te zetten om het internet omdat ze er toch niets begrijpen.

Zorg er voor dat je kind weet wat jij weet. Ga de discussie aan. Laat weten dat je privacy respecteert. Maar dan alleen als je kind dat ook verdient. En tussen af en toe eens kijken wat er gebeurt en openlijke controle zit een boel verschil. Misschien moet je er over nadenken of welke leeftijd jouw kind een eigen pc kan hebben en wat jouw kind daar dan wél en niet mee mag doen. En als je dát al niet echt vertrouwd, weetje al waar je aan toe bent.

Daar ben ik als ouder niet mee bezig.
Het niet weten van ouders ontslaat je niet van de verplichting tot opvoeden. En je kind leren dat er weinig dingen erger zijn als anoniem pestgedrag is een belangrijk iets.

Kinderen die anoniem kunnen pesten, kunnen dat omdat ze de gelegenheid krijgen. Via mobiele telefoons en pc. En het argument dat jij als ouder dit niet wist, gaat niet op. Dan had je het maar wél moeten weten. De zin ‘dat doet mijn kind niet’ wordt vaak gebruikt. Vooral door opvoeders die veel over laten aan de wind. En dus niet opvoeden. De ouders die dus helemaal niet weten wat hun kind doet….

Cyberpesten is een groot gevaar. Een probleem dat jij als ouder nog kunt regelen. En als je kinderen eenmaal probeert bij te brengen wat wel en iets kan, staan ze ook anders tegenover pestgedrag in hun eigen omgeving. Misschien helpt dit de wereld, hún wereld van straks, wel een beetje op weg.