Written By Ankie de Zwaan. On Apr 25. In Opinie,Opvoeding

Kopiëren.

Kinderen worden overal op de wereld geborenen en worden ook allemaal anders. Kinderen in één en hetzelfde land kunnen ook van elkaar verschillen. Brabantse kinderen zijn geen Groningers, nietwaar.
Kinderen uit dezelfde stad en wijk kunnen zelfs al erg verschillen. Afhankelijk van hun achtergrond, ouders en de verdere familie. Zelfs in een gezin zijn kinderen niet allemaal gelijk. Even een paar dingen op een rij.

Het gedrag dat kinderen later gaan vertonen als ze voor zichzelf kunnen denken wordt voor een groot deel bepaald door hun omgeving. De woonomgeving, de familie, de vrienden waar ze zich mee omringen en meer van die invloeden. Maar vooral de ouders en wat die als voorbeeld laten zien. Het milieu, dus.

Het verhaal in dit verhaal is niet dat nu verklaard is waarom een kind doet zoals het doet. Nee, het gaat eigenlijk over dat jij als ouders erg veel invloed hebt op het gedrag en de manier van doen van je kind.
Wat leef jij als ouder voor? Wat wil jij dat ze later oppikken en vooral ook wat wil je dat ze later achter weg laten?

Een voorbeeld geven en zijn.
We weten al wat langer dat kinderen die opgroeien in een gezin waar alcohol gebruiken een dagelijks iets is, dit later ook gaan doen en ook eerder naar de fles grijpen als kinderen die niet elke dag de flessen bier en wijn langs zien komen.
Zo weten we van steeds meer zaken dat ze bepaald worden door de omgeving: het wel of niet doen aan sport, roken of juist niet, studeren als een gewoon iets dat er bij hoort of je er juist tegen afzetten met opmerkingen tegen andere kinderen als ‘studiebol’, het sociaal zijn en gericht zijn op anderen in je omgeving of juist gericht zijn op jezelf en geen boodschappen hebben aan anderen, enz.
Voor een groot deel heeft dit te maken met de omgeving, de groep waarin je leeft, de wijk waar je in woont en het opleidingsniveau van ouders.
Maar daarmee kan niet alles weg gezet worden. Er zijn genoeg zeer geslaagde mensen afkomstig uit een omgeving waar studie, nadenken over dingen en bespreken van zaken niet tot de dagelijkse kost horen.

En natuurlijk is niet alles maakbaar en een gevolg van de omgeving. Niet elk kind van een inbreker wordt later ook dief en crimineel. Kinderen die adhd hebben, hadden dit gedrag al in de maak-fase, in de baarmoeder. Hoewel het gedrag (roken terwijl je zwanger bent!) en karakter van de ouders wel degelijk invloed kan hebben in deze fase!
Van steeds meer zaken weten we ook dat ze in zekere mate toch ook erfelijk zijn, zoals het Aspergersyndroom.

Maar van veel, heel veel, kindergedrag moet gezegd worden dat jij als ouder daar de verantwoording voor draagt. Wat je voorleeft is wat je aan kinderen doorgeeft.
En ook terug krijgt.

Wat zie je in je kind.
Heeft je kind op school en op straat altijd een grote mond en ongepast, in elk geval onaangepast gedrag, dan moet je als ouders eens nadenken over hun gedrag, je eigen gedrag en de rest van de situatie eens bekijken.
Zitten je kids wel op de goede school (een school die bij hun past), hebben ze vriendjes en vriendinnetjes waar jij mee kunt leven, geef jij het goede voorbeeld en geef je tegengas als ze eens uit de bocht gaan?

Als je weet dat je kind kopieergedrag vertoont, dan moet je als ouder je eigen gedrag bijsturen en je eigen en juist hun omgeving bewaken. Misschien kun je niet alles voorkomen, maar je kunt opa’s (die vooral, maar soms ook oma’s) best vragen geen ruw taalgebruik te ‘nuttigen’ waar jouw kinderen bij zijn. Laat staan vloeken, schelden en het minder netjes benoemen van allerlei mensen.
250 x 250.

Als jij iedere bruingekleurde op de straat al indeelt in minder fraaie woorden en termen, moet je niet vreemd kijken als je kind racistisch wordt en misschien zelfs gewelddadig wordt tegenover anderen. Je kweekt er in elk geval geen tolerantie mee en leert je kind in elk geval niets over leven en laten leven.
Dat jij gek bent op een bepaalde voetbalclub, geeft je niet het recht aanhangers van andere clubs negatief af te schilderen en dit ook nog eens op je kind over te brengen.
Als jij ‘senioren’ vaak neerzet als oude lullen in te kleine autootjes die niet kunnen rijden, zal je kind inderdaad denken dat oude lullen, een vertaling is van mensen in kleine auto’s die nogal voorzichtig weggedrag vertonen (het is mij écht overkomen in mijn onderwijsloopbaan dat een kind dit écht dacht).

Kinderen kopiëren. Kinderen nemen gedrag over. Kinderen moeten niet alleen en zelf verantwoordelijk worden gehouden voor hun eigen gedrag, dat moet je je als ouder ook durven aantrekken.

Wat wil jij als ouder.
Jij richt als het ware de tuin in waar in je kind opgroeit.
Beter enkele van jouw ‘oude’ vrienden vertrokken uit die tuin die jij inricht en schoonhoudt voor je kind dan een puber met uitgesproken ideeën en het onvermogen eens anders tegen dingen aan te kijken.
Het gedrag van jonge volwassenen en pubers, mag toegerekend worden aan hun basisschool leerkrachten, hun ouders en hun omgeving.
Wat wil jij voor je kind?

En weet je, je kunt het gedrag van je kind sturen en ook laten gebeuren. Je kunt het patroon zoals jouw kind doet, proberen te regelen als ze nog jong genoeg zijn. In de fase dat ze kopiëren.
Als ze daarna dat gekopieerde gedrag zelf gaan uitventen en daar dan nog hun eigen ík’ inleggen, is het te laat. In elk geval te laat om bij te sturen. Dat wordt daarna door anderen gedaan: door meningen die mensen hebben over je kind, door de omgeving waar jij geen invloed meer op hebt zoals op de voetbalclub (tenzij je zo ’n ouder bent die langs de kant staat te blèren over doormidden schoppen van de tegenstanders), door wie dan ook.
In het ergste geval door politie en alles wat daarna komt.

Wacht je daar dan op en ga je dan als ouder jezelf afvragen waar het fout gegaan is? Dát antwoord heb je nu al: in de opvoeding die jij gaf of juist niet gaf.
Jouw eigen voorbeeld, is hét voorbeeld voor je kind.

Wat wil jij dat je kind later wordt en doet?

234 x 60