Written By Peter van der Naald. On Apr 17. In Opvoeding

Zondagavond buikpijn.
Ken je dat kind? Dat op zondagmiddag al wat drentelig door het huis zeurt. Kribbig is, uitvalt naar andere kinderen, nergens zin in heeft? Dat kind dat op zondag avond met buikpijn naar bed gaat? Wat zou er aan de hand kunnen zijn?

Min of meer net niet ziek.
Even voorstellen: kinderen die ‘vaak’ een beetje min of meer ziek zijn. Meestal op momenten dat er iets spannend te doen staat. Op school of in de familie. Waardoor je niet naar opa en oma kunt, omdat je dochter net weer overgegeven heeft en je de telefoon pakt om te melden dat jullie niet komen om dat familiemiddagje. Waar je misschien wel zo ’n zin in had en je min of meer je kind de schuld geeft van het feit dat je niet kunt komen.

Andere kinderen blijken tegen de zondagavond ziek te worden, geen zin in hun eten hebben. Ze dreutelen door het huis, zijn zeurderig en willen niet naar bed. Altijd is Kortjakje ziek en vooral op zondag wel. Waarom toch?

Hoe kan dit nou?
Vaak heeft het iets te maken met onaangename ervaringen. Met niet naar die familie middagen willen omdat een zeker neefje daar ook is en je eigen kind daar niet altijd goed mee om kan gaan, bijvoorbeeld. Of omdat er altijd gezeurd wordt over het gewicht van je dochter en hoe ze er uit ziet. En jij dat niet merkt of niet belangrijk vindt, maar je dochter er wel last van heeft.

Nog veel erger zijn de toestanden met die kinderen die zondagvond ziek zijn. Misselijk, buikpijn, overgeven. Hoe kan dat? En het komt jou altijd ongelegen. Omdat je namelijk, als jij het eten klaar hebt, iets op de tv wilt zien of wat dan ook.

Vage klachten of duidelijke signalen.
Maar neem als ouder deze klachten serieus! Zondagavondbuikpijn wijst ergens op! Dat heeft een kind niet zomaar.
En het wordt echt niet beter als je als ouder dit even wegwerkt met opmerkingen als “Hup, even doorzetten! Niet zeuren!”

Kinderen met deze merkwaardige klachten hebben vaak op zondagavond al een onprettig gevoel bij alles wat de maandag brengt: school, stress, gepest worden, angst voor die meester die er ’s maandags is, en nog veel meer…..

De remedie.
Het enige wat helpt, is praten. Kinderen hebben die soort buikpijn niet voor niets! Neem het voor wat het is. Een signaal dat er iets grondig mis is. Dat een kind ergens onder lijdt! Jouw kind de enige? Bepaald niet!

Veel kinderen moeten leren omgaan met mensen die hun niet liggen, waar ze geen vertrouwen in hebben. Dat is een gewoon leerproces. ‘t Hoort bij groter worden. Maar als een kind angst heeft voor een meester of juf, en daardoor ziek wordt, is er gewoon iets ernstig mis in de relaties op school. Een gesprek over de gang van zaken in klaslokaal en speelplein is wel het minste wat er nu moet gebeuren!

Nog erger: het geniepige, vervelende pestgedrag in een groep waar net jouw kind de rol heeft van het slachtoffer. En altijd als die ene juf of meester werkt en dit soort gedrag niet goed merkt…. Als de leerkracht niet kijkt, iets op het bord schrijft, iets anders doet.
Geen beroerdere situatie dan zo ’n kind kapot te zien gaan……

Doe er iets aan! Stop er mee je kind te vertellen dat het niet moet zeuren!
Ga er mee bezig. Vraag wat er is, vraag hoe dit komt, ga naar de school, praat met andere ouders.

Klachten die vaag zijn en er wel degelijk zijn, zijn niet voor niets. Kinderen met zondagavondbuikpijn zijn echt ziek en lijden. Maak als ouder je opvoeding waar en maak hier een einde aan. Ga naar de school, eis actie. Praat er regelmatig over met je kind.

En als niets meer helpt, dan vertrekt de pester op die school maar! Ook als dat een onoplettende leerkracht is die kinderen angst aan jaagt. Of? Of, uiteindelijk, neem de stap en vertrekt jouw kind van die school.

Alles beter als een kind dat ziek is van lijden dat geen lijden hoeft te zijn…..