Written By Peter van der Naald. On Jun 07. In Opvoeding
Ritalin kinderen.
Je kent ze wel. Zo’n super-drukte-makertje. Zo ’n kind dat de hele dag beweegt, actief is, geen handrem heeft en nooit, nooit stil zit. Als je al niet nerveus van aard bent, word je het als ouder wel van je eigen kind.
Je bent er mooi klaar mee. Tenminste, dat zegt de buitenwereld, de school, de juf, de arts, de omgeving. Is het echt zo erg?
We kunnen in elke geval constateren dat er de laatste jaren meer en meer kinderen komen die druk gedrag vertonen. En die vervolgens bij een arts terecht komen. En vaak dáárna bij een psycholoog, een begeleider.
Het vervelende is niet het drukke kind, maar de manier waarop we er als omgeving mee om gaan.
In eerdere tijden waren er natuurlijk net zo goed kinderen met allerlei problemen en super druk gedrag. Maar de acceptatie was groter en er werd in elk geval niet direct een plaatje op geplakt. Zie ook ons eerdere artikel over www.kindnaarschool.nl over labelkinderen.
Actie!
Tegenwoordig menen we direct over te moeten gaan tot actie. Deze kinderen moeten gered worden. Lees: gewoon gedrag gaan vertonen en tot rust gebracht worden. Voor hun eigen bestwil.
Even kijken of dat laatste wel zo is.
We kunnen in elke geval gemakkelijk vaststellen dat veel ouders met een erg druk kind niet goed weten wat ze er mee moeten en zich van alles en nog wat laten aanleunen door het leger van therapeuten en begeleiders.
Als het maar tot een rustig kind leidt. En niemand wil graag dat juist jouw kind onderwerp van gesprek is in de omgeving. Je wilt niet op je werk zijn, straks naar huis toe kunnen en dan denken ‘wat is er nu weer aan de hand geweest met mijn kind’.
Maar déze zorg gaat niet over die kinderen. Dit gaat over jou als ouder en de manier waarop je omgeving reageert op jouw kind. En misschien zelfs over de manier waarmee jij als ouder behandeld wordt. Met je kind als reden van dat alles.
Wie heeft er een probleem?
De vraag is dus gerechtvaardigd of jij de ouder bent van je eigen kind of van het kind dat de omgeving vindt dat je moet hebben.
Ouder, accepteer allereerst en vooral onvoorwaardelijk je kind zoals het is. Kinderen hebben een extra antenne om te voelen of ze van jou zichzelf mogen zijn of een rol moeten spelen. Vooral jonge kinderen zijn daar gevoelig voor. En ook of jij als ouder de schone schijn ophoudt en een rol speelt.
Gezondheid en Fitnessbladen
Een klein zijpaadje als voorbeeld. Ooit stond ik langere tijd voor een kleuterklas en moest me als voormalig onderwijskracht in de hogere groepen, redden met 4 jarigen. Vier jarigen roezemoezen zichzelf door de dag heen. En als de drukte me teveel werd en deed alsof ik daar een beetje boos werd, dan ….
Dan werd ik in eigen groep door mijn eigen kleuters uitgelachen. En daar heb ik een paar keer over na moeten denken.
En wat bleek. Het interne, extra antennetje wat nog blijkt te functioneren bij kinderen, vertelde hun feilloos of ik écht kwaad was of deed alsof. Een rol spelen helpt dus niks bij je eigen kind. Extra drukke kinderen zijn veelal ook extra gevoelig en invoelend. Ze hebben je als ouder zo te pakken als ze merken dat jij de schone schijn ophoudt voor de buurt, opa en oma of de school.
En verliezen daarmee hun vertrouwen in jou. En dat kon wel eens erger zijn voor hun ontwikkeling dan een gedrag dat druk is en hun zelf misschien ook in de weg zit.
En die laatste groep, de school, welnu daar kunnen we het ook wel even over hebben. Laten we gewoon eerlijk zijn: ze hebben soms énige notie en vaak géén flauw idee.
De school.
De gemiddelde juf of meester heeft soms uit extra interesse doorgeleerd over gedrag en erg drukke kinderen. De meesten zijn bezig met de leerstof, de dingen van elke dag en de zaken die daar omheen zitten. Is de rekenles goed voorbereid en weet ik of de gymnastiekspullen straks klaar gezet worden door degene die vóór mijn groep in het gymlokaal is.
En heb ik het extra werk klaar liggen bij de schrijfles en de taalopdracht?
En dan is er nog dat ene kind dat dan nét die ene vraag kan stellen en juist dát drukke gedrag op het verkeerde moment vertoont. Het is ook soms gewoon teveel gevraagd.
En dat drukke gedrag komt altijd ongelegen en op een verkeerd moment. Er is namelijk geen goed moment voor en als het wél ‘een goed moment’ was, dan viel het gedrag niet meer op.
De juffen die de extra zorg geven weten veelal waar ze over praten en de rest nauwelijks of niet.
De Hollandse oplossing.
De oplossing in Nederland: medicijnen! We stoppen deze kinderen vol met pillen die het gedrag wat ‘afvlakt’ en ‘onderdrukt’. Ze kunnen daardoor een beetje ‘stabieler’ gedrag vertonen en ‘rustiger’ zijn. Merk je als ouder, dat er veel woorden in die zin staan die iets vertellen over gedrag en gewenst gedrag? En niks over je kind?
Een kind met enigszins afwijkend gedrag en dan stoppen we er pillen in alsof het kind ziek is! Dát is nu een mooi voorbeeld van een label plakken. Van, zoals dat zo mooi heet, stigmatiseren.
Het gebruik van medicijnen is al zo ingeburgerd al dat een directeur van een school eens aan een moeder vroeg of het kind niet aan een bepaald merk pillen kon. Terwijl het kind in kwestie alleen nog maar een dossier was en hij het kind zelfs nog niet gezien had! Een medicijnengeneratie. Stop er een pil in, reguleer hun gedrag en klaar is Kees.
Je moet dit in de landen om ons heen eens proberen uit te leggen. Ze snappen er werkelijk niks van! In België en Duitsland is het medisch maken van het fenomeen drukke kinderen totaal onbekend. Natuurlijk zijn dáár ook druktemakertjes. Maar geen arts die het in zijn hoofd haalt dan medicijnen voor te schrijven….
Hoezo, pillen geven? Waarom? Is dit kind ziek? Zijn die medicijnen nodig om een normaal leventje te kunnen hebben?
Of zijn die pillen er alleen om het gedrag van die kinderen te regelen zodat de omgeving er beter mee om kan gaan? De juf er minder ‘last’ van heeft in de groep? De ouders meer aan de eigen rust toe komen?
Het zou een mooi sociologisch onderzoek kunnen zijn om eens een kaart van ons land te maken en dan te kijken wáár die extra drukke kinderen nu allemaal zitten die een bepaald merk medicijn slikken. En dan ook even doorzetten en onderzoek doen naar de gezinsomstandigheden.
Rustpunten in het leven van het kind, mogelijkheden tot expressie in de vrije tijd, de invulling van die vrije tijd, de vaardigheden van de leerkrachten, de al of niet drukke banen van de ouders, enz.
En dan zou wel eens kunnen blijken dat dáár iets zit waar we eens over moeten nadenken.
Na schooltijd.
Er zijn nog steeds kinderen in ons land die na de schooltijd, naar huis lopen, een kop thee of iets anders krijgen, oude kleren aantrekken en de wijde wereld intrekken met vriendjes en anderen. Buiten spelen of naar de sportclub gaan. (Zelf, op de fiets en niet in de auto). Kinderen die naar het lege veldje in de buurt gaan om wat te spelen en te voetballen. Te keten met de andere meiden en jongens. Nog even naspelen hoe die meester tekeer ging. Dát is emoties en energie verwerking in optima forma!
Kinderen die helpen in de schuur, die op straatspelen, niet bang hoeven te zijn om vies en smerig thuis te komen. Kinderen die zichzelf vermaken en hun energie kwijt kunnen nadat ze uren in een schoollokaal door gebracht hebben.
En er ook zijn kinderen die diezelfde uren ‘stil’ hebben gezeten. En gedaan hebben wat de juf of meester zei. En dan naar huis komen en van alles ‘moeten’.
Naar zwemles of de viooljuf. En omdat het regent denkt moe dat het beter is als ze binnen blijven spelen. En dan eindigen ze met een playstation spel op een stoel of bank. Hoe kunnen we nu onze overtollige energie kwijt? Hoe ontdekken we ons zelf.
Misschien heeft het drukke kind meer last van allerlei omgevingsfactoren. Van regeltjes die de drukte moeten indammen. En misschien wel minder last van zichzelf.
Misschien hebben leerkrachten wel last van te weinig kennis en moeten ze de uitdaging aangaan met dit drukke kind.
Misschien hebben ouders oprecht last van de omgeving en niet zozeer van hun kind.
Misschien hebben de drukke kids zélf geen last, maar worden ze gezien als een last.
Dus moeten we stoppen met de vermediceren van die kids en hun gedrag als een geven accepteren.
Wat zouden we kunnen doen?
Dus leerkrachten: misschien minder vertrouwen op de medische behandeling via pilletjes en meer op de eigen kennis en kunde. Als die er onvoldoende is, kun je terecht bij de interne begeleiders en directeuren. Immers iedereen wil graag dat óók deze kids plezier hebben aan hun schoolloopbaan.
Dus ouders: misschien minder laten aanleunen door huisartsen en anderen. Immers niet elke huisarts is kinderpsycholoog en opvoedkundige.
Laat je voorlichten over druk gedrag en leer er zélf mee om te gaan. Breng orde rust en regelmaat in het leven van je kind.
Dus artsen: misschien wat minder snel naar de pot met pillen grijpen om gedrag te onderdrukken en wellicht wat meer opvoedkundige adviezen geven. En wijzen op ander mogelijkheden. Immers, het lukt in andere landen ook zonder dat de medicatie zo hoog op te voeren dat sommige medicijnen in de top 10 terecht komen.
Ooit had ik een jochie in de groep met ongestructureerd gedrag. Onvoorspelbaar in zijn uitingen en chaotisch.
En op een gegeven moeten hadden we een gesprek over zijn gedrag en zei hij: “Meester, soms is het net een knetterend vuurwerk in mijn hoofd”.
Kijk, dát is misschien een voorbeeld uit de groep kinderen die pillen nodig heeft.
Als we ánders met druktemakertjes om gaan zonder direct een labeltje te plakken, dan blijft die groep over die écht meer nodig heeft dan rust, regelmaat, orde en duidelijkheid.
Het lijkt soms meer een probleem van de opvoeders, de scholen en de omgeving dan van de kinderen zelf. Zelfs de reden om dit artikeltje te schrijven, zouden ze in België en Duitsland niet begrijpen.
Ik weet wel, verwijzen naar iemand is niet netjes. De doos open trekken met dingen van vroeger is niet zoals het hoort.
Maar toch: Op school meestal rustig en thuis niet te hanteren. Druk tot en met. Altijd bezig, en een overschot aan energie. Ik heb nooit pillen gehad en ben toch opgegroeid tot een alleszins redelijk gewoon mensje.
Misschien enkele sites waar je als ouder of leerkracht wat aan hebt:
http://www.hersenstorm.com
http://www.ouders.net
en http://www.ouders.nl
Waarschijnlijk vind je hier weer voldoende andere sites waar je iets mee kunt.
There are no comments yet, add one below.