Written By Peter van der Naald. On Jun 08. In School

Tom moet naar de wc.
Meester Jos is wel oké. Meester Jos begrijpt Tom ook meestal wel. Als Tom weer eens alleen speelt. Als jij in de pauze ruzie heeft gehad of gewoon even niet met de andere kinderen wil spelen. Dan gaat Tom vaak naar binnen en zit hij alleen in de klas. Het is soms net alsof meester Jos ook een beetje zo is als Tom.
Ja, meester Jos is wel oké.

Tot hij boos wordt. Bijvoorbeeld als Tom naar het toilet moet. Tom kan heel goed zijn plas ophouden. Vooral als meester Jos spannende verhalen vertelt. Maar als hij dan écht moet, dan moet hij ook!
En als hij dan zijn vinger opsteekt, dan zegt hij meestal direct dat hij heel, heel erg nodig moet. De meeste kinderen lachen dan al. Ze weten al wat er nu gaat komen. Tom snapt het vaak zelf nog niet eens.
Maar meester Jos lacht meestal niet. Hij zegt dan dat Tom niet stééds naar de wc kan. Dan willen alle andere kinderen ook de hele dag plassen.
Maar toe maar weer. Als Tom daarna zegt dat hij ook moet poepen, liggen alle kinderen over hun tafel van het lachen. Behalve meester Jos. Dan kijkt hij een beetje boos. Maar gelukkig bijna altijd met een klein glimlachje in zijn ogen. En dan kan Tom naar het toilet.

Tom is ‘weg’.
Soms zijn ze Tom op school kwijt. Als hij te lang op de wc blijft en iedereen is vergeten dat hij niet in de klas zit. Dat is vervelend. Zeker als ze naar het gymlokaal moeten en Tom te laat van de wc komt. Dan zijn ze al weg en kan Tom niet mee. Terwijl hij gymnastiek wel erg leuk vindt. Lekker rennen en speeltjes doen. Maar vanmiddag was het andersom. Waar was Tom? Tom was weer eens ‘weg’.

Het ging zo. Tom heeft vandaag een spreekbeurt. Vanmiddag, direct na de gymles. Misschien moet hij meester Jos toch vragen of hij in de klas mag blijven om alles op het bord te zetten en de computerplaatjes klaar te zetten voor zijn verhaaltje. Waarover? Over poes natuurlijk.

Moeder zou om half twee poes op school brengen. En dan zou Tom vertellen over poezen, katers, kleine poezen, jonkies en waarom het leuk is een poes te hebben. En misschien zou hij wel vertellen dat poes zijn beste vriend is. Maar misschien ook wel niet, want dat klinkt zo stom. Niet stoer. En misschien is Kees wel zijn beste vriend. Al weet je dat bij Kees nooit zeker.

Maar als moeder met poes op school komt, zit Tom niet in de klas. Het lokaal is leeg. De hele groep is nog onderweg van het gymlokaal terug naar het gewone klaslokaal. Dus wacht moeder maar even. In het lokaal. Even later komt meester Jos aan met de hele groep. Het is direct onrustig want de kinderen willen weten waarom de moeder van Tom de poes op school brengt. En ze willen de poes aaien.

Waar is Tom?
Maar meester Jos kijkt ongelukkig om zich heen. Waar is Tom? Tom is niet bij de groep. Waar is hij dan wel? Als meester Jos vraagt wie er met Tom meegelopen is vanaf het gymlokaal, dan is er niemand die iets zegt. Alle kinderen kijken naar elkaar en de mand met poes.
Waar is Tom?
De moeder van Tom krijgt een rode kleur. En meester Jos ook.
Het zal toch niet, dat Tom …..

Het gymlokaal is aan de andere kant van het parkje naast het plein. Elke keer als ze er heen gaan, mag één van de kinderen de sleutel uit het sleutelkastje pakken bij de voordeur van de school, en meenemen. De sleutelbewaarder doet de deur open van het gymlokaal en na de les ook weer dicht. En hangt de sleutel weer terug voor de volgende juf of meester.
Deze keer is dat Marieke geweest. En die heeft Tom niet gezien. “Ook niet op gelet, trouwens, meester”, zegt ze.

Meester Jos heeft al een flauw idee van wat er gebeurd kan zijn.
Hij rent naar het sleutelkastje en pakt de sleutel van het gymlokaal. Alle kinderen rennen met hem mee over het plein en door het kleine parkje. Een hele klas joelende en rennende kids. En een meester met een rood hoofd. Van de opwinding of omdat hij zich een beetje schaamt? Tenslotte moet hij er voor zorgen dat alle kinderen mee lopen.
De moeder van Tom snapt er niks van en rent mee. Ze is zenuwachtig en wacht af wat er gaat gebeuren. Waar is haar Tom?

Tom voetbalt.
Dan draait meester Jos de deur van het gymlokaal open en …. hoort al van verre het liedje dat Tom zingt. Eerst zingt Tom dat rare liedje over keepers… en dan hoort meester Jos hem zingen over poezen en honden.

Gelukkig. Als ze Tom roepen, komt hij uit het gymlokaal. Met een bal. Hij heeft nog even gevoetbald toen de anderen weg waren. Want toen de gymles afgelopen was, moest Tom erg, erg nodig naar het toilet. En iedereen was ineens weg toen hij nog op de wc zat…..

Was hij alleen? En bang?
Nee, hoor? Hij kon mooi voetballen zonder ruzie te krijgen met de andere kinderen. En hij mocht zingen wat hij zélf wilde.
Dan kijkt hij verbaasd. Tussen de kinderen en de meester staat zijn moeder.
Dat wás ook zo! Hij had een spreekbeurt over poes.

Tsja, die Tom.
Gezondheid en Fitnessbladen

Op school staat de poes in een mandje op de tafel van Tom. En poes miauwt heel ongelukkig. Dan wordt Tom ineens onrustig.
Hij wordt heel erg druk en hij struikelt bijna over de woorden die hij zeggen wil.
Hij moet nog zoveel op het bord schrijven en een tekening maken van een poes en alles klaar leggen en de vragen voor de kinderen nog uitdelen. En dat lukt nu vast niet meer.

Meester Jos is opgelucht.
Meester Jos is niet blij, maar gelukkig ook niet boos. Hij snapt het wel. Hij lijkt eerder een beetje opgelucht! Dat Tom weer terecht is! En dan spreekt hij met Tom en zijn moeder af dat die spreekbeurt dan maar morgenmiddag moet. Als er geen gymles is en Tom niet achter kan blijven in het gymlokaal.
Tom is blij en opgelucht dat meester Jos niet boos wordt. Moeder neemt poes weer mee terug naar huis.
Morgenmiddag mag poes weer mee naar school.

Als Tom ’s avonds naar bed gaat, klimt poes door het kattenluikje. Maar Tom heeft niks te vertellen. Want poes weet het allemaal al. En Tom slaapt al.
En droomt van een spreekbeurt over poes.

Top 10 Prentenboeken