Written By Peter van der Naald. On Jul 07. In School

Tom wordt uitgescholden.
Tom is bijna altijd aardig tegen andere kinderen. Hij wil ook graag meespelen met de anderen.
Hij weet dat hij ‘anders’ is en wil niet opvallen. Tom kan ook heel goed alleen spelen. Maar Tom kan niet tegen onrecht. Of tegen liegen.
En er is nog iets waar hij een hekel aan heeft. Schelden. En uitgescholden worden.

Als hij hoort dat zijn vriend Kees uitgemaakt wordt voor malloot of debiel, dan wordt Tom heel kwaad.
En als hij zich kan beheersen, stopt hij zijn handen diep in zijn zakken. Maar soms kan hij dat niet en mept er op. En hard. Schelden doet namelijk wel pijn. Vooral als het tegen iemand is die niks terug wil zeggen. Of niet durft.

Ruzie.
En vandaag is het weer zover. Maar nu is het niet Kees die uitgescholden wordt, maar zijn eigen grote zus. Die eigenlijk nooit iemand kwaad doet en altijd wel wil helpen.
Hij hoort een jongen uit de hoogste groep, zo ‘n lange lummel, tegen zijn zus allemaal lelijke woorden gebruiken. Hij schrikt er zelfs van. Stomme trut, achterlijke teef! Kijk eens even uit waar je loopt, als je er aan komt, domme koe…

Hij kijkt naar zijn zus. Die heeft de tranen in haar ogen staan en durft eigenlijk niks te zeggen. De andere kinderen joelen en roepen. Scheld terug!
De jongen uit groep 8 dreigt en vraagt of ze klappen wil. En komt met gebalde vuisten naar de zus van Tom toe. De jongens uit groep 8 roepen.
Pak haar, pak haar. Sla terug, zeggen de andere kinderen. De zus van Tom durft niks te zeggen en beweegt niet meer. Ze lijkt wel verlamd. Van schrik…

En Tom? Hij voelt de boosheid omhoog komen. Het voelt als een warmte die omhoog komt. Uit zijn benen, langs zijn buik en borst. Naar zijn hals en keel. Die voelen nu warm aan. Dan wordt zijn hoofd warm en rood. En dan barst hij uit. Als een vulkaan. Als een enorme vuurwolk die een uitweg zoekt. De boosheid die in één keer los komt.

Klappen.
Hij is wel een hele kop kleiner dan die slungel uit groep 8, maar vliegt hem toch aan. Hij grijpt hem bij de keel en knijpt. En roept. Noemde jij mijn zus een trut? Een teef? En hij slaat met zijn vrije arm op de jongen zijn kop. En hard.

Maar dan krijgt hij ook klappen. De jongen slaat terug. Hij wil zich natuurlijk niet laten slaan door een jochie uit groep 6. Dan gaat hij af voor de andere kinderen van groep 8. En hij slaat ook hard. En scheldt terug.
Achterlijke debiel! Denk jij dat je je zus moet helpen, kleine onderdeur!? Kijk zelf eerst maar eens goed uit, halve gare!
Ik sla je op je bek! Tom voelt de klappenregen op zijn rug en nek. Hij voelt de pijn opkomen. En de tranen. Maar hij houdt vast. En slaat nog eens op het gezicht van die lange. Tot er bloed uit zijn wenkbrauw komt.

Plotseling voelt Tom een harde hand in de kraag van zijn jas. Een hand die hem met kracht achteruit trekt en een flinke duw geeft. Bij de andere jongen vandaan. Als Tom omkijkt, kijkt hij in het boze gezicht van de meester uit groep 8. De andere jongen wordt ook ruw achteruit getrokken. Tom draait zich om en kijkt langs de jongen. En ziet het niet zo blije gezicht van meester Jos.

Oh, oh. Dat kan nooit meer goed aflopen. Er is ruzie en ze hebben beide gevochten. En de lange slungel uit groep 8, bloedt. Uit een wenkbrauw en oog. Tom heeft hem goed geraakt. Dat is niet best, natuurlijk. Vechten op school, is verboden. Heel erg verboden, zelfs. Maar diep van binnen juicht een klein stemmetje dat zegt dat hij zijn zus goed geholpen heeft.

De meester.
Maar die beide meesters kijken niet zo vrolijk. De meester uit groep 8 jaagt de jongen uit zijn eigen groep, naar binnen en zegt dat ie naar de kamer van de meesters en juffen moet gaan. Voor een pleister op zijn wenkbrauw.
En meester Jos driegt Tom een fikse duw te geven als hij niet snel maakt dat hij binnen komt.
Tom rent naar het lokaal van groep 6. En gaat op zijn plaats zitten. Tranen als hete druppels biggelen over zijn gezicht. Niet omdat hij pijn heeft, maar omdat hij zijn zus niet meer gezien heeft. En nu niet weet of alles goed is met haar. En of ze blij is dat hij haar geholpen heeft.

Dan komt meester Jos binnen. Met zijn zus en de meester van groep 8. Die laatste kijkt behoorlijk boos.
Zo vechtersbaas, zegt hij, wat was er nu precies aan de hand?
Zijn zus wil vertellen, maar meester Jos zegt dat Tom zelf maar moet vertellen. En stiekem geeft hij van achter de rug van de andere meester, Tom een knipoogje. Dan is Tom al weer gerust. En vertelt.
Over de woorden die de andere jongen had gezegd. Die vreselijke woorden tegen zijn zus. En hoeveel pijn schelden doet. En de woorden die hij tegen Tom had gebruikt. Hij is geen achterlijke debiel. Alleen af en toe wat anders en wel eens wat druk in zijn hoofd.
Meester Jos loopt naar zijn bureau. Dan komt hij terug met een glaasje water en een pilletje voor Tom.

Gezondheid en Fitnessbladen
Meester Jos begrijpt het allemaal wel een beetje. Maar hij zegt ook dat Tom de volgende keer beter even tot tien kan tellen voor hij er weer opslaat.
En zijn zus kan prima voor zichzelf zorgen.
De meester van groep 8 zegt dat Tom mee moet naar het lokaal van groep 8.
Waarom, vraagt Tom.
Omdat je Jarno zijn wenkbrauw kapot geslagen hebt en daar moet je maar eens even met hem over praten, denk je ook niet. Tom denkt eigenlijk van niet, maar zegt dat niet. Als die meester dat wil… Hij wist niet eens dat die slungel Jarno heette.

Sorry zeggen.
Als de hele stoet bij het lokaal van groep 8 komt gaat net de bel en is de pauze voorbij. Alle kinderen van groep 8 komen binnen. Ze zien Tom en kijken vol bewondering naar hem. Sommigen slaan hem vriendelijk op de rug en schouder. Zo kleine, dus jij durft het op te nemen tegen de grootste jongen van de school, hè? Flink hoor. En je sloeg hem ook nog een blauw oog. En er kwam bloed uit…. Nou, nou.

Dan loopt Tom naar Jarno toe en zegt dat het hem spijt. Tenminste, dat hij hem geslagen heeft tot hij bloedde. Maar als je weer op mijn zus afkomt en dreigt haar te slaan, kom ik weer, zegt hij eer snel achteraan. Net hard genoeg. Jarno hoort het wel en schrikt. En door het geroezemoes hoort de meester van groep 8, gelukkig niets.

Samen met meester Jos loopt Tom terug naar het eigen lokaal. En meester Jos laat nog even weten dat hij eigenlijk wel degelijk boos is.
Maar geeft ook een schouderklop. Natuurlijk moet je voor je grote zus opkomen. En ja, ook meester Jos weet wel dat schelden wel degelijk pijn doet. Want ook hij werd vroeger veel uitgescholden. Omdat hij rood haar heeft. Maar er op slaan kan eigenlijk niet.

Eerst tot tien tellen. En dan ….

Thuis.
Als Tom na schooltijd naar huis komt, is zijn zus al thuis. En hij ziet aan zijn moeder al direct dat ie weet wat er gebeurd is. Zo, Tom, ruzie gemaakt? Gevochten?
Wat is er gebeurd?ze vraagt het terwijl ze de was staat op te vouwen. Ze kijkt niet boos, maar ook niet echt vrolijk.
En Tom vertelt alweer het verhaal. Over de rare woorden en dat de jongen hem voor debiel en achterlijke had uitgescholden.
En dat hij toen heel kwaad was geworden…

Trouwens, wat is eigenlijk een teef, vraagt Tom aan zijn zus. Die krijgt een rode kleur. Gewoon, een hond. Een vrouwtjeshond.
Tom vindt het maar raar. Een teef is een vrouwtjeshond én een scheldwoord. Raar, hoor.

Daarna gaat hij in de hut spelen. Kees komt niet langs en Tom leest in zijn boekjes. In de hut. De poes komt ook niet langs in de hut.

Als Tom ’s avonds naar bed gaat en onder de dekens kruipt, voelt hij ineens poes op zijn bed lopen. Hij gaat recht op zitten en kijkt naar de kat. Dan vertelt hij het verhaal nog een keer. Over de scheldwoorden en de klappen en meester Jos die wel boos was en ook weer een beetje, niet. Poes miauwt alsof ze het begrijpt. Dan slaapt Tom tevreden. En droomt. Van schouderklopjes en grote kinderen die bewonderend naar hem kijken.
Misschien wordt hij later wel bokser…