Written By Peter van der Naald. On Dec 08. In Opvoeding,School

Dikke kinderen bewegen genoeg!
Als we de onderzoeken van de laatste tijd moeten geloven, worden kinderen steeds dikker en luier. Ze bewegen te weinig, zitten te veel achter een computer of voor de televisie, x box of een ander spelapparaat. En we geloven vanzelfsprekend alles wat die onderzoekers vertellen.

Cijfertjes onderzoekers.
Het kan als een schok komen, maar dergelijke onderzoeken vertellen ons bijna niks over onze kinderen! De onderzoeken worden namelijk niet gedaan door kinderen en hun gedrag te onderzoeken. Nee, ze worden gedaan door cijfertjes te onderzoeken en te vergelijken. Hoeveel uren gymnastiek staan er op een rooster van een school, hoeveel kinderen zitten er gemiddeld op sportorganisaties, hoe vaak eten kinderen een vette hap en allerlei andere cijfers.

Je zou als ouder versteld staan over de hoeveelheid gegevens die er van ons gedrag opgeslagen worden. Immers, als je boodschappen doet, dan weet de winkelier via jouw kassabon, wat er verdwenen is uit de winkelrekken en dus het magazijn en dus ook wat er gebruikt wordt in een bepaalde buurt en omgeving. En eigenlijk is ons hele leven zo in beeld te brengen. Dus ook of jouw kind wel voldoende beweging krijgt.

Echte onderzoekers.
En nu het vervelende nieuws voor die onderzoekers. Enige tijd geleden, is er in de Verenigde Staten een onderzoek gedaan naar de relatie tussen gewicht en vooral overgewicht bij kinderen en de hoeveelheid beweging die ze kregen. Er werden deze keer echte kinderen geobserveerd. Ze werden gevolgd in de dagelijkse gang door de school, op weg naar huis en in hun vrije tijd. En voor een wat langere tijd. Toen bleek iets waar men van schrok en wat men niet kon gebruiken. Tenminste, niet als gekeken werd naar de relatie die er moest zijn tussen overgewicht en een gebrek aan beweging.

Actieve kids.
De groepen kinderen die gevolgd waren, hadden allemaal hetzelfde kenmerk: de kinderen bewogen een kwart meer als wat er verondersteld werd! Ze waren dus niet minder actief, maar zelfs erg actief te noemen. De onderzoekers die alleen cijfers bekijken, zaten er gewoon helemaal naast!! De kinderen bewogen, deden spelletjes, waren actief als ze buiten waren en gingen ook nog naar allerlei clubs. Een onderzoek wat niet iedere organisatie goed uitkomt, zogezegd. Want je zult maar net een vereniging hebben opgericht om meer gymles op school te regelen, of een actiegroep van diëtisten hebben die kinderen minder wil laten eten en meer wil laten bewegen…. Iedere deskundige weet altijd goed wat er moet gebeuren. En nu blijkt dat die kinderen zich hier niet aan houden. Ze bewegen genoeg en eigenlijk nauwelijks minder als hun ouders of grootouders. Dan moet dit overgewicht nader verklaard worden.

Wat eten we?
Steeds meer geluiden geven aan dat het gewicht van onze kinderen schommelt en langzaam omhoog gaat. Oorzaken? In elk geval dus niet het gebrek aan beweging! En zeker niet bij basisschool kinderen.

Het zou wel eens, heel voorzichtig, kunnen liggen aan wát de kinderen eten en wát daar in zit.
Heb je als ouder wel eens stil gestaan bij het feit dat ons eten vol zit met stofjes om alles langer houdbaar te maken, een smaakje mee te geven (omdat de natuurlijke smaken nergens meer te vinden zijn), om iets hap-slok-weg te maken?
Veel van ons eten is zo bewerkt dat het gemaksvoedsel is geworden.
Kinderlichamen zouden wel eens flink kunnen reageren op alles wat er in onze voeding zit. En daar zouden ze ook wel eens dik van kunnen worden.

Vingertjes wijzen.
Als er met beschuldigende vingertjes moet worden gewezen, dan…..
Dan heb je nu als ouder al vaak het gevoel dat jij je kind meer moet laten bewegen. Dan heb je als kind vaak het gevoel dat je te veel stil zit en te weinig doet. Want da thoor je steeds vertellen. Omdat je te dik bent of lijkt…
Maar die vinger zou beter gericht kunnen worden op de industrie die ons eten maakt.
En ja, natuurlijk kunnen ze op school een uurtje meer gym geven. Maar dáár zullen ze niet van afvallen. Immers, de helft van die tijd tijdens een gymles, moeten ze op elkaar wachten en staan ze stil of, als ze een spel doen, verstoppen ze zich in de groep.

Nee, onze kinderen bewegen genoeg. Al die onderzoekers en ‘deskundigen’ op het gebied van beweging, onderzoek en voeding, zouden eerlijker kunnen zijn en hun pijlen moeten richten op waar het probleem écht ligt. En dat ligt niet bij een schuldgevoel van de ouders en kinderen.

Wij wensen alle kinderen en ouders een prettige kerstmaaltijd. En overdaad schaadt altijd….