Written By Willem Stokroos. On Dec 16. In Opvoeding

Martijn moet iets anders gaan doen.
Je zult toch maar een tijdje terug door je ouders op de wereld zijn gezet als jongentje en de edele naam Martijn hebben gekregen. Een naam met een betekenis. Namelijk die van een kleine krijger. Een naam die je met ere zou kunnen dragen in het leven.
Maar ja, nu is er ook een Martijn als vereniging.

Om even uit te leggen.
Martijn als vereniging (met een heuse website) is een club die als pedofielen ‘het beste’ voor heeft met de pedo en zijn liefde voor het kind. De zogenaamde goedwillende pedo’s hebben dus een heuse eigen club. De minder goed willende pedofielen die wat minder prettige ideeën hebben, zeg maar de criminelen die voor geld en eigen kick, pedo zijn, hebben uiteraard geen eigen club. Nee, logisch. Je bent er maar klaar mee! Wie is deze Martijn dan wel?

Martijn is pedo en wil nog steeds voor de klas staan. Het liefst op een basisschool, natuurlijk. Op het voortgezet onderwijs zijn de leerlingen meestal nogal duidelijk over wat ze vinden van Martijn en zijn de scheldwoorden niet van de lucht. Nee, hoe jonger die kids, hoe leuker het is. De vraag is natuurlijk niet of dit kan en mag, maar hoe het verder moet met Martijn. En vooral hoe we hem bij onze kinderen vandaan houden!

Onze Martijn is het liefst in de buurt van kinderen. En voelt zich daar goed bij. Vindt er ook niks verkeerds aan. Als ze, de kinderen, maar niet te oud worden en een mening hebben die hij liever niet hoort.

Op een school.
Martijn kan natuurlijk niet op een basisschool werken omdat hij te veel liefde heeft voor die kinderen en de ouders daar niet erg op gesteld zijn. Bovendien heeft hij al eens voor het bankje van de rechter gestaan omdat er ‘iets’ in de buurt was geweest en het vingertje direct naar hem wees.

Ergens anders werken.
Of Martijn een bewijs van goed gedrag zou kunnen krijgen is nog maar de vraag.
Maar als hoofd speelwerktuigen van twee vestigingen van een meubelgigant, hoefde Martijn dit niet. Immers hoofd van de speelwerktuigen en de ballenbak van een meubelverkoper is nauwelijks een betrekking waar een bewijs van goed gedrag nodig zou zijn. Maar toch…. Martijn was in een vorig leven al uit een school verwijderd vanwege zijn al te grote liefde voor de meisjes en jongens.

Bij een club.
Martijn heeft ook een tijd mee gedaan met een voetbalclub en was zelfs een tijdje trainer. Niet dat hij veel met voetballen had, maar wel met de kids. Ook dat kon wel zonder een verhaal waaruit bleek dat hij van onbesproken gedrag is.

Bij de kleuters.
Recent heeft Martijn in een kinderopvang kunnen werken. Niet altijd leuk, want poepluiers blijven stinken. Waar je ook werkt. En snotneuzen en bacillen verspreidende kinderen blijven vervelend. Maar omdat pa en ma allebei een drukke baan hebben en niet zomaar thuis kunnen blijven, zijn soms ook half zieke kinderen aanwezig. Soms vindt Martijn het zielig want immers die kinderen horen in bed met een verzorgende ouder er bij. Maar als hij, Martijn, die verzorgende arm om het jochie heen zou slaan, is de wereld te klein. En terecht!

Wat niet kan.
Onze Martijnen horen gewoonweg niet in het onderwijs. En ook niet in de kinderopvang en niet in welk samenzijn dan ook als er contact is met kinderen. Al helemaal niet als die kinderen niet weerbaar zijn.

En over die gekke gedachtes die Martijn soms heeft over wat hij met kinderen zou kunnen en willen doen, hoeven we helemaal niet lang te praten.
Onze maatschappij geeft duidelijk aan wat mag en wat niet kan. En wat netjes ‘ontucht met minderjarigen’ heet, is domweg abject en verboden. Seksuele handelingen met kinderen zijn er eenvoudigweg niet bij in onze wereld.

De leidinggevenden.
Maar het gaat niet alleen over Martijn. Immers alle onderwijzers en werkers die met kinderen in aanraking komen, moeten van onbesproken gedrag zijn. En daar moet een leidinggevende op toe zien. En niet laks zijn, niet later nog eens bekijken. En alle leidinggevenden die dit nalaten hebben boter op het hoofd!
Ja, alle leidinggevenden die de misstanden met de mantel der liefde bedekken vanwege de naam en faam van eigen school of instelling, zijn net zo schuldig en moeten ook verdwijnen!

Hoe verder.
Het probleem ligt er: hoe handhaven we zo veel als ons mogelijk is deze gedragsregels. Oftewel hoe houden we Martijn bij kinderen vandaan? Hoe controleren we dit? En wat doen we nu echt met beleidsmakers en controleurs die niks doen en laks reageren? Of boter op hun hoofd hebben? En wat doen we vervolgens als Martijn wel in de fout gaat? En kunnen we daar als maatschappij dan mee verder?

Wat niet toegestaan is, is verboden. En dus kan Martijn niet voor de klas, niet in de kinderopvang werken en niet in allerlei functies die hem in clubs en verenigingen dicht bij kinderen brengt.

Wie is Martijn?
Martijn is dus pedofiel. En pedo’s bestaan al zolang de mensheid er is. Punt.

Er blijft slechts één vraag over als we aan het einde komen:
Wie beschermt de maatschappij tegen pedo-gedrag. Kinderen hebben recht op een veilige omgeving om op te groeien. Ouders moeten er op kunnen vertrouwen dat hun kind in goede handen is.
Wetgevers en handhavers dienen duidelijk te zijn. Geen afwijkingen die net niet kunnen of zo iets. Pedo-gedrag kan niet en mag niet.

Het zal je kind maar wezen, nietwaar….