Written By Ankie de Zwaan. On Oct 18. In School

Schoolkleding?

Beginnen bij het begin? Welnu, vroeger was niet alles beter.

Maar één ding wel: alle kinderen waren min of meer gelijk. In sociaal maatschappelijk opzicht.

Er waren weinig mensen met geld en dus hadden die hun eigen scholen. En er waren veel mensen met weinig geld. Deze mensen hadden kinderen die er allemaal min of meer gelijk uitzagen.

Veel kleren die al eens door iemand anders gedragen waren ( zo is me vaker verteld) en weinig aandacht voor duurdoenerij met kleding.

In veel landen om ons heen zijn kledingvoorschriften op school heel gewoon. Geen Engelse school zonder en ook in landen als België of Frankrijk zijn kledingvoorschriften op school niet ongewoon.

De Nederlandse situatie.

Omdat veel ouders het beter hebben gekregen, zijn kleren inmiddels een teken om je als kind te onderscheiden. Duurdere merken, vaker nieuwe spullen en afgeven op anderen die langer met dezelfde kleren of telefoon lopen. ‘Dat kan echt niet mee’. ‘So uncool!’.

Een schooluniform.

Zou een verplichte kledinglijn hier verandering in brengen is de vraag. Waarschijnlijk wel omdat er op het eerste gezicht weinig te kiezen over blijft. Je zelf onderscheiden kan dan tijdens de bijkomende zaken als gymles (toch duurdere gymschoenen) en de dingen er omheen.

Maar er is iets veel belangrijker te bereiken met schoolkleding.

Recalcitrant gedrag.

Veel afwijkend gedrag en soms zelfs ronduit vervelend gedrag komt voort uit het idee dat je je als kind anders voelt. Beter. En ‘kijk mij nou eens’ gedrag. Of juist ‘kruip maar in een hoekje’ gedrag door je kleding en schoenen. Geruzie en flink gedrag komen niet zelden voort uit kleren en de bling, bling er omheen.

Als alle kinderen dezelfde kleren aan hebben, geef je als school een signaal af. Namelijk dat je een school bent waar een zekere orde heerst en waar een bepaald soort discipline (een vies woord?) is.

De kleren geven aan dat je allerlei gedrag niet wilt en ook niet met elkaar gaat bespreken. Geen collega-juffen meer die na een aanvaring tussen kinderen, beide ruziemakers ‘sorry’ laten zeggen. Of laten zeggen ‘dat je het nooit meer zullen doen’. Dingen die natuurlijk onzin zijn omdat iedereen weet dat die kinderen alleen maar een sociaal wenselijk antwoord geven. Alleen maar zeggen wat de juf wil horen en daarna er klaar mee zijn. Ik heb het al enkele malen gehoord dat na zo ’n kleine show, buiten het gezichtsveld (en vooral buiten het gehoorsveld) van de collega, nog even gesist werd dat die ander aan de beurt was, straks op weg naar huis.

Kleren en hun effect.

Kledingvoorschriften zouden wel eens als bijkomend effect kunnen hebben dat ze aangeven hoe we regels hanteren en dat we allerlei dingen gewoonweg niet willen. Op school is onder de lestijd iedereen gelijk en niemand mag de regels bijbuigen. Op overtreding staat straf en die is ook duidelijk.

Als ouders dan verhaal komen halen? Als ouders die straf niet pikken? Dan zullen onze directeuren zoveel ‘guts’ moeten hebben om er een einde aan te maken. Niet aan zichzelf of die ouder, maar aan de aanwezigheid van dat kind of dat gezin op ‘onze school’.

Bij herhaaldelijk vervelend gedrag moet het mogelijk zijn ‘nee’ te kunnen zeggen tegen ouders en hun schatjes. Wie niet volgens onze regels wil leven op onze school, kan niet meer mee doen en is niet meer welkom…..

Reken maar dat een kind als het dát een keer weet, graag de regels hanteert. Want op een andere school begint het van voren af aan en dan met de wetenschap dat iedereen dan al weet wie jij bent en waar je vandaan komt.

Dit zou de rust op veel scholen wel eens ten goede kunnen komen.

Zo bekeken gaat het niet alleen maar om kleren en een eigen keus, maar over regels en hoe je je als kind dient te gedragen. Gelijke kleren, gelijke regels, gelijke keuzes. En verder niets.

Rustgevende kleding.

Het zou de rust ten goede komen en daarmee het werken voor een jonge juf een stuk gemakkelijker maken. Veel tijd gaat nu nog op aan brandjes blussen, aan geruzie beslechten. Aan kinderen aan het verstand praten dat niet iedereen gelijk is, maar iedereen zich wel gelijk moet gedragen.