Written By Ankie de Zwaan. On Dec 05. In Opinie

Ma(r)ja de bij.

Er was eens een bij die Ma(r)ja heette. Maar omdat dit nu zo moeilijk is met al die haakjes er steeds tussen, noemen we haar, voor het gemak maar gewoon Marja.

Ze deed erg haar best en werd als bij erg belangrijk.
En op een goed moment had ze het helemaal begrepen.
Ze werd eerst burgemeester en daardoor kon ze een hele stad regelen. Toen werd ze een mevrouw om het hele land te kunnen regelen.
Want ook vrouwen kunnen best heel veel en vrouwelijke bijen zijn tenslotte nog belangrijker als de mannetjes bijen, nietwaar. De allerbelangrijkste bij is de koningin. Die is het middelpunt.

Marja de minister.

Marja regelde de bijenscholen. Ze ging over onderwijs, zogezegd.
Marja regelde wanneer scholen vrij kregen en meer van die dingen. De meneren en mevrouwen in het voortgezet onderwijs zijn behoudend en willen alles laten zoals het is, maar de hulpminister van Marja had bedacht dat er wel een week vakantie af kon.
Nu moet dat dus want een minister is in bijenland de baas.
Maar de slimme onderwijsbijen hebben nu bedacht dat ze die zogenaamde roostervrije dagen op de bijenscholen gewoon aan een vakantie vastplakken.
Tja, daar had Marja nog niet bij stil gestaan.

Vooral niet bij het idee dat ook in het onderwijs mensen zijn die wel kunnen nadenken voor zichzelf en niet die bijenmevrouw die de scholen regelt, nodig hebben om hun eigen werk in te delen.

Marja regelt.

Toen wilde Marja ook nog wel even iets anders kwijt. Die werkende ouders, dat is mooi. Want immers wie wil eten, moet ook werken. En wie niet werkt, zal niet …..
Enfin Marja weet nog wel meer van zulke spreukjes. Die staan allemaal op tegeltjes en daarmee hangt haar hele werkkamer vol.

Nu wil Marja de ministerbij dat de nijvere bijen die eerst allemaal aan het werk moesten, net als de mieren, meer tijd vrij nemen voor de kleine bijtjes.
Nou ja, eigenlijk niet om thuis lekker honig te eten met die kleine bijtjes maar om de meesterbijen (er zijn er nog enkele gezien in heel kleine schooltjes ergens langs de rand van een bos) en de bijenjuffen te helpen op de bijenscholen.

Marja de ministerbij is net zo ijverig als de mieren. Ze werkte al haar hele leven hard. En als ze geen tijd had als burgemeester van de hele stad, dan stuurde ze haar hulp die de kleine bijtjes thuis verzorgde en aankleedde, naar de school om daar te horen wat er allemaal gebeurde.
Marja zelf had daar eigenlijk geen tijd voor.

Marja werkt niet in de bijenkorf.

Nu moeten de ouderbijen vaker naar scholen komen. Om te helpen.
Maar vaderbijen hebben andere dingen te doen en als de baas van de kleine bijenschool belt dan neemt de vaderbij lekker de foon niet op. En zijn mobiele nummer heeft bijna niemand. Dus neemt moederbij op.
En dan moet moederbij naar de ouderavonden. En die andere avonden over verkeer, gedrag, adhd bijen en andere grappige dingen.
Maar moederbij is ’s avonds ook al moe want ze moet immers overdag in de bijensupermarkt (die heet de Bijenkorf) werken en ook nog honing klaar maken en meer van die huishouddingetjes doen die Marja de ministerbij door anderen laat doen.

En nu moet de moederbij ook nog komen helpen op school. Ja, echt helpen. Met leren lezen in het grote dikke bijenboek en tellen hoeveel honig er in de bijenkorf ligt en biologie over andere bijen. En meer van die dingen. En meepraten met de bijen schoolbaas en het bijen schoolbestuur.
Moeder bij kan wel overspannen worden van alles wat ze moet.

Misschien moeten de bijenmoeders deze keer maar het kind met het waswater weggooien en minister Marja de bij zelf laten rennen, vliegen, draven van de bijenkorf naar de bijenschool.

Zou Marja de ministerbij dat werken op school nu ook allemaal doen? Of laat ze dat nog steeds doen door iemand die ze heeft ingehuurd. Net als de was doen of zoiets.
Zou Marja weten dat niet alleen bijenschool bazen zelf kunnen nadenken, maar ook ouders best wel weten hoe dit moet?

Zou je eigenlijk vele moeten leren voor je bijenminister mag worden?